تاریخچه

اواسط قرن هجدهم، بنجامین فرنکلین (Benjamin Franklin)،

نماینده ای از آمریکا، به واسطۀ شغلش زیاد به لندن و پاریس سفر

می کرد، و طی این سفرها، شاهد آوازخوانی ها و نوازندگی های

ابتدایی در گوشه و کنار این کشورها شد که با استانداردهای موسیقی

تطابق نداشتند. مهم ترین و بارزترینشان؟ آهنگ زدن به کمک

لیوان های حاوی آب.

در واقع نتی که از هر لمس حاصل می شود، بسته به میزان آب

درون لیوان (و اگر اشتباه نکنم به دماشون هم بستگی داره ؛-؛)

متفاوت است. فرنکلین به کنسرتی رفت که در آن تک نوازی

خیره کننده ای به همین سبک به نمایش گذاشته شد. او که

مسحور صدای زیبای اصطکاک روی سطح شیشۀ خیس شده بود،

بلافاصله شروع به طراحی آلت موسیقی خودش کرد و آن را در سال

1761 به اتمام رساند. نامش را آرمونیکا گذاشت. (که معتقدم از کلمۀ

ایتالیایی به معنی هارمونی گرفته شده.)

از فکر اینکه چنین صدای دلنشینی مثل بازی باشد که بچه ها

سر سفرۀ شام انجام می دهند خوشش نمی آمد. می خواست

این سبک از نوازندگی را به اوج برساند. به طوری که دیگر محدودیتی

در نت های آلت موسیقی وجود نداشته نباشد (آرمونیکای اولیه تا

ده نت را می توانست بنوازد) و هر ملودی زیبایی را بتوان با آن نواخت.

ↈↂↈↂↈↂↈↂ

ساختار اولیۀ آرمونیکا

فرنکلین ده دوازده تا گوی شیشه ای با سایزهای مختلف (برای ایجاد

نت ها) ساخت و با چوب پنبه درون هم قرارشان داد. ضخامت

شیشه ها طوری طراحی شده بود که به سادگی صدا تولید کنند

و نیازی به وجود آب درونشان نباشد. سوراخی وسط شیشه ها

درست کرد و میله ای آهنی از بینشان عبور داد. میله را به یک

چرخدنده متصل کرد که به کمک پدالی روی زمین می شد آن را چرخاند

و در نتیجه تمام شیشه ها را به چرخش درآورد.

آرمونیکا چنان صدای زیبایی تولید می کرد که خیلی زود در جهان

محبوب شد. همسر فرنکلین می گفت زمانی که بنجامین آرمونیکا

می نوازد، حس می کند صدای آواز خواند فرشته ها را می شنود. 

ↈↂↈↂↈↂↈↂ

و اما... بخش شوم ماجرا:

چندین سال گذشت... و به تدریج... حادثه های عجیب و ادعاهای

نگران کننده ای دربارۀ آرمونیکا رو شدند. ظاهرا برخی نوازنده های

آرمونیکا و همینطور شنوندگانشان... بیمار شده بودند. توهم می زدند...

سرشان گیج می رفت... لرزش بدن، دستپاچگی، شنیدن صدای

وزوزمانند و در مواردی حتی هذیان گویی و جنون!

می گویند نت های تولیدشده توسط این ساز می توانند دیوانه کننده

باشند! شاید چون بین 1000 تا 4000 هرتز هستند و پیدا کردن فرکانس

صوتی این نت ها برای گوش انسان سخت است. (به عبارت دیگه،

وقتی این ساز نواخته بشه، شما نمی تونید درست تشخیص بدید

که صداش داره از کجا میاد! به نظر می رسه از همه طرف دارین

می شنوینش.)

بعد از حادثۀ مرگ یک کودک بعد از گوش دادن به موسیقی آرمونیکا

در یک کنسرت در کشور آلمان، برخی شهرها و کشورها نواختن این

ساز را به کل ممنوع اعلام کردند. بعضی از مردم این شایعه را پخش

کردند که صداهای زیر و عجیب آرمونیکا ارواح را بیدار می کند،

قدرت های سحرآمیز دارد، یا شنوندگان را دیوانه می کند. بعضی

هم فکر می کردند فلز سربی که در ساخت شیشه های ساز به کار

رفته موجب مسمومیت افراد شده است. (مدرک علمی برای

امکان پذیری این موضوع در دسترس نبوده و نیست. در کل هیچ کدام از

موراد هرگز تایید یا اثبات نشدند.)

فرنکلین به شخصه تمامی این ادعاها را نادیده گرفت و تا پایان عمرش

به نواختن آرمونیکا ادامه داد. علائمی هم از این جنون عجیب و غریب در

او دیده نشد.

ↈↂↈↂↈↂↈↂ

سرانجام آرمونیکا

بسیاری از گزارش ها از بی ثباتی ذهنی و حالت هیستریک جمعی

حکایت داشتند، بنابراین آرمونیکا به عنوان یک ابزار موسیقی پردردسر

طرد شده و کنار گذاشته شد.

حتی قطعاتی که توسط موتزارت، بتهوون و دیگر موسیقی دانان بزرگ

تاریخ برای این ساز نوشته بود، به انتشار نرسید.

در دوران ما، آرمونیکا طرفداران بسیار کمی دارد و نمونه های کمی

از نواختن آن در یوتیوب و اسپاتیفای پیدا می شود.

بیورک، دیوید گیلمور، تام ویتس از جمله اندک افرادی هستند که در

آلبوم های موسیقی خود آن را به کار برده اند. و با وجود گذشت زمان،

آرمونیکا همچنان سازی بدنام و خطرناک به شمار می رود.

ↈↂↈↂↈↂↈↂ

نظرتون دربارۀ این ساز چیه؟ به نظر من که خیلی جالبه ^0^

...

[ادیت:] زیاد هم جالب نیست @-@ بیشتر سرسام آوره @0@

اگر صدای فرشته ها بخواد این شکلی باشه که .__. ...

شکنجه آوره @---@

گوش ها و سرم بر باد رفت 0.0

پیشنهاد می کنم به آهنگ های آرمونیکا گوش ندین... ؛-؛

ↈↂↈↂↈↂↈↂ